پرومتازین برای درمان علامتی حساسیتهایی چون تب یونجه، کهیر، درمان فوری واکنشهای آنافیلاکسی، درمان تهوع، سرگیجه، اختلالات لابیرنت، بیماری مسافرت و داروی بیهوشی مصرف میشود.
تصور میشود که این دارو به طور غیر مستقیم باعث کاهش تحریک سیستم مشبک تنه مغزی میشود. همچنین از طریق رقابت با هیستامین برای اتصال به گیرنده H۱ در سلول هدف، از واکنشهایی که تنها با واسطه هیستامین بروز میکند، جلوگیری مینماید، ولی در صورت بروز آنها را از بین نمیبرد. این دارو احتمالا با مهار گیرندههای شیمیایی در بصلالنخاع (CTZ) اثر ضد استفراغ و ضد سرگیجه خود را اعمال میکند.
پرومتازین به خوبی از راه خوراکی و از محل تزریق جذب میشود و متابولیسم آن کبدی است. شروع اثر این دارو از راه خوراکی ۶۰-۱۵ دقیقه و از راه تزریق عضلانی تقریبا ۲۰ دقیقه و از راه وریدی حدود ۵-۳ دقیقه بعد از مصرف میباشد. طول مدت اثر تسکینبخشی آن حدود ۸-۲ ساعت و طول مدت اثر ضد هیستامین آن ۱۲-۶ ساعت است. این دارو به آهستگی از راه کلیه و مدفوع و عمدتاً به صورت متابولیتهای غیرفعال دفع میشود.
۱. احتمال بروز سرگیجه، تسکین، اختلال شناخت و کمی فشار خون در بیماران مسن وجود دارد. همچنین علائم اکستراپیرامیدال بخصوص پارکینسون، اختلال در نشستن، خوابیدن و درازکشیدن و دیسکینزی مداوم نیز در بیماران مسن بیشتر است، به خصوص اگر مقادیر مصرف زیاد باشند یا از شکل تزریقی دارو استفاده شود.
۲. این دارو درموارد زیر باید با احتیاط فراوان تجویز شود: انسداد مثانه، هیپروتروفی پروستات، احتباس ادرار، اغما، گلوکوم با زاویه بسته و یرقان.
۳. این دارو ترجیحاً باید از طریق تزریق عضلانی عمیق مصرف شود. در صورت تزریق وریدی، غلظت دارو باید کمتر از mg/ml۲۵ بوده و سرعت تزریق نباید از mg /min۲۵ تجاوز نماید.
خواب آلودگی، هیجان، عصبانیت، بیقراری، از دست دادن مهارت در انجام کار یا بیثباتی، حرکات پرشی عضلات سر و صورت، رعشه و تکات دادن دستها، تاری دید، کاهش هوشیاری به ویژه در کودکان، خشکی دهان، کمی فشار خون و حساسیت به نور از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.
مصرف همزمان پرومتازین با داروهای مضعف CNS، داروهای مهار کننده مونوآمینواکسیداز و ضد افسردگیهای سهحلقهای ممکن است باعث تشدید آثار مضعف CNS این داروها با پرومتازین شود. مصرف همزمان با داروهایی که باعث ایجاد واکنشهای اکستراپیرامیدال میشوند ممکن است شدت و دفعات بروز واکنشهای اکستراپیرامیدال را افزایش دهد. مصرف همزمان لوودوپا با پرومتازوین ممکن است اثرات لوودوپا را به علت مسدود شدن گیرندههای دوپامین در مغز مهار کند. اثر برگیرنده آلفا آدرنرژیک اپینفرین در صورت مصرف همزمان با پرومتازین ممکن است مهار شود. مصرف همزمان بروموکریپتین با پرومتازین ممکن است باعث افزایش غلظت سرمی پرولاکتین شود و با اثر بروموکریپتین تداخل کند. مصرف همزمان پرومتازین با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
۱. برای به حداقل رسانیدن تحریک گوارشی، شکل خوراکی این دارو همراه با غذا، آب یا شیر مصرف شود.
۲. در صورت مصرف دارو برای پیشگیری از بیماری مسافرت باید حداقل ۳۰ دقیقه یا ترجیحاً ۲-۱ ساعت قبل از مسافرت مصرف شود.
۳. احتمال بروز خشکی دهان با مصرف این دارو وجود دارد.
۴. درمان با پرومتازین باید ۲-۱ هفته قبل از زایمان قطع شود تا از بروز یرقان و علایم اکستراپپرامیدال در نوزاد جلوگیری شود.
۵. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.
۶. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری کرده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.
۷. از مصرف فرآورده حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری کرد.
Coated Tablet:۲۵mg
Syrup: ۱۱۳mg/۱۰۰ml(as HCI)
Injection: ۲۵mg /۱ ml
ما را در سایت دارو اکسپکتورانت دنبال میکنید
برچسب: پرومتازین,
نویسنده:
بازدید: 72